W wodnych roztworach słabych kwasów jednoprotonowych zachodzi dysocjacja. Dla danej wartości stężenia molowego roztworu i w danej temperaturze ustala się stan równowagi między cząsteczkami i jonami obecnymi w roztworze. Na poniższym wykresie przedstawiono zależność stopnia dysocjacji (α) dwóch kwasów jednoprotonowych HX i HQ od stężenia molowego roztworu w temperaturze 20 °C.
45
40 35 30 25 20 15
5 0 0,00 0,01 0,02 0,03 0,04 0,05 0,06 0,07 0,08 0,09 0,10
stężenie molowe roztworu, mol · dm−3
Wartości stopnia dysocjacji kwasu HX dla wybranych stężeń molowych (c0) zebrano w tabeli (t = 20 °C).
| c0, mol · dm−3 | 0,002 | 0,008 | 0,018 | 0,028 | 0,042 | 0,100 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| α, % | 43,6 | 25,2 | 17,6 | 14,4 | 11,9 | 7,9 |
W tabeli (s. 9) umieszczono wartości pH czterech roztworów kwasu HX o wybranych stężeniach molowych, a na wykresie przedstawiono logarytmiczną zależność pH roztworu tego kwasu od jego stężenia molowego w zakresie stężeń od 0,002 mol · dm−3 do 0,028 mol · dm−3 (t = 20 °C).
Uzupełnij tabelę brakującymi wartościami pH (z dokładnością do jednego miejsca po przecinku) oraz dokończ wykres zależności pH roztworu kwasu HX od jego
stężenia molowego. Następnie oblicz stężenie molowe jonów X− i stężenie molowe niezdysocjowanych cząsteczek HX w roztworze o pH = 2,2. Odczyt z wykresu wykonaj z dokładnością do 0,002 mol · dm−3, a wartości stężenia molowego jonów X− i cząsteczek HX podaj z dokładnością do 0,001 mol · dm−3.
| c0, mol · dm−3 | 0,002 | 0,008 | 0,018 | 0,028 | 0,042 | 0,100 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| pH | 3,1 | 2,7 | 2,5 | 2,4 |
Odpowiedź i zasady oceniania (CKE)
Za rozwiązanie zadania można otrzymać łącznie od 0 do 4 punktów, w tym:
– od 0 do 2 punktów za obliczenie wartości pH i dokończenie wykresu ORAZ
– od 0 do 2 punktów za obliczenie stężenia jonów X– i stężenia cząsteczek HX, zgodnie z poniższymi zasadami.
W zakresie obliczenia wartości pH i wykonania wykresu:
2 pkt – zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do obliczenia pH, poprawne obliczenie i napisanie w tabeli dwóch wartości pH z właściwą dokładnością oraz poprawne naniesienie punktów i dokończenie wykresu.
1 pkt – zastosowanie poprawnej metody rozwiązania prowadzącej do obliczenia pH, wykonanie obliczeń i napisanie w tabeli wartości pH oraz dokończenie wykresu, ale:
• popełnienie błędu rachunkowego (błędna jedna wartość pH) i sporządzenie wykresu adekwatnie do danych zapisanych w tabeli LUB
• niedokładne naniesienie punktów na wykresie. ALBO
– poprawne naniesienie punktów i dokończenie wykresu bez uzupełnienia tabeli.
0 pkt – zastosowanie błędnej metody albo brak rozwiązania.
Uwaga 1.: Podanie wyników z dokładnością większą niż wymagana nie skutkuje utratąpunktów.
Uwaga 2.: Zdający może uzyskać 1 pkt za uzupełnienie tabeli dwoma wartościami pH, któresą inne niż wartości podane w przykładowym rozwiązaniu zadania, jeżeli przedstawipoprawny sposób ich obliczenia (poprawną metodę). Za poprawne obliczenie i poprawnenaniesienie tych punktów oraz dokończenie wykresu zdający otrzymuje łącznie 2 pkt.
Uwaga 3.: Jeśli obie wartości pH w tabeli są wynikiem wykorzystania do obliczeńniedokładnej wartości α oszacowanej na podstawie wykresu zamieszczonego w informacjiwprowadzającej, to za uzupełnienie tabeli zdający nie otrzymuje punktu, ale za poprawnenaniesienie punktów oraz dokończenie wykresu zdający otrzymuje 1 pkt.
ORAZ
W zakresie obliczenia wartości stężenia jonów X– i stężenia cząsteczek HX w roztworze:
2 pkt – poprawne odczytanie z wykresu z właściwą dokładnością wartości stężenia molowego roztworu kwasu HX o pH równym 2,2, zastosowanie poprawnej metody, obejmującej obliczenie stężenia jonów X– i stężenia cząsteczek HX w roztworze na podstawie podanej wartości pH i stężenia kwasu odczytanego z wykonanego wykresu, oraz podanie wyników z właściwą dokładnością i właściwą jednostką.
1 pkt – odczytanie z wykresu z właściwą dokładnością wartości stężenia molowego roztworu kwasu HX o pH równym 2,2, obliczenie stężenia jonów X– i stężenia cząsteczek HX w roztworze, ale:
• popełnienie błędów rachunkowych lub błąd odczytu danych LUB
• podanie wyników z jednostką inną niż mol ∙ dm−3, LUB
• podanie wyników z niewłaściwą dokładnością. ALBO
– poprawne obliczenie stężenia jonów X– na podstawie podanej wartości pH roztworu kwasu. ALBO
– odczytanie z wykresu z właściwą dokładnością wartości stężenia molowego roztworu kwasu HX o pH równym 2,2 oraz obliczenie stężenia jonów X– i stężenia cząsteczek HX w roztworze i podanie wyników z właściwą jednostką, ale zastosowanie do rozwiązania niedokładnej wartości α oszacowanej na podstawie wykresu zamieszczonego w informacji wprowadzającej.
0 pkt – zastosowanie błędnej metody albo brak rozwiązania.
Uwaga 4.: Podanie wyników z dokładnością większą niż wymagana nie skutkuje utratąpunktów.
Uwaga 5.: Zdający może obliczyć wartość stałej dysocjacji K na podstawie danych zawartychw informacji do zadania (dla dowolnych wartości α i co) i otrzymaną wartość zastosować dorozwiązania drugiej części zadania (patrz rozwiązanie Sposób 2.). W takim przypadku zaswoje rozwiązanie może uzyskać maksymalnie 2 pkt, według następujących zasad: 2 pkt – zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do obliczenia stężenia jonów X–i stężenia cząsteczek HX oraz poprawne wykonanie obliczeń (bez uzupełnienia tabeli, wykonania wykresu i odczytywania wartości stężenia kwasu XH). 1 pkt – obliczenie stężenia jonów X– i stężenia cząsteczek HX, ale:
• popełnienie błędów rachunkowychLUB
• podanie wartości stężeń z jednostką inną niż mol ∙ dm−3. ALBO
– poprawne obliczenie stężenia jonów X–.
0 pkt – zastosowanie błędnej metody albo brak rozwiązania.
Sposób 1.
[H+] = α ∙ c0 oraz pH = –log[H+]
| c0, mol · dm−3 | 0,002 | 0,008 | 0,018 | 0,028 | 0,042 | 0,100 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| pH | 3,1 | 2,7 | 2,5 | 2,4 | 2,3 | 2,1 |
3,2 3,1 3,0 2,9 2,8 2,7 2,6 2,5 2,4
2,2 2,1 2,00,000 0,010 0,020 0,030 0,040 0,050 0,060 0,070 0,080 0,090 0,100
stężenie molowe roztworu, mol · dm−3
Uwaga: Poprawnie narysowany wykres musi zawierać 2 poprawnie naniesione punkty (na przecięciu odpowiednich linii siatki). Punkty muszą być połączone krzywą lub odcinkami. Za poprawny należy uznać każdy odczyt adekwatny do wykonanego wykresu i dokonanyz właściwą dokładnością.
pH = 2,2 ⇒ c0 = 0,068 mol ∙ dm–3 (wartość odczytana z wykresu)
[H+] = [X–] = 10–2,2 mol ∙ dm–3 = 0,006 mol ∙ dm–3
[HX] = c0 – [H+] = (0,068 – 0,006) mol ∙ dm–3 = 0,062 mol ∙ dm–3
W roztworze o pH = 2,2 stężenie molowe jonów X– jest równe 0,006 mol ∙ dm–3, a stężenie molowe niezdysocjowanych cząsteczek kwasu HX jest równe 0,062 mol ∙ dm–3.
Sposób 2.
[H+] = [X–] = 10–2,2 mol ∙ dm–3 = 0,006 mol ∙ dm–3
Obliczenie wartości stałej dysocjacji K na podstawie danych zawartych w informacji do zadania i obliczenie wartości stężenia molowego roztworu, w którym stężenie jonów [H+] ma wartość 0,006 mol ∙ dm–3 dane odczytane z dowolnej kolumny tabeli, np.: α = 25,2 %,c0 = 0,0080 mol ∙ dm–3
α2 ∙c0 K= ⇒ K = 6,79 ∙ 10–4 1 – α α2 ∙c0' '[H+]2+K∙ [H+] K= ⇒ c0 = ⇒ c0' = 0,060 mol ∙ dm–3 1 – α K [HX] = c0 – [H+][HX] = (0,060 – 0,006) mol ∙ dm–3 = 0,054 mol ∙ dm–3